Тедо Ѓекановиќ
Стратегиите сами по себе не создаваат успех. Го создаваат луѓето. На Executive Summit имав можност да споделам приказна која не е само деловна, туку пред сè човечка. Приказна за тоа како растевме како организација, ги преминувавме границите и постојано учевме. Приказна за тоа зошто денес на управувањето со луѓето гледам поинаку, отколку пред неколку години.
Кога ќе го достигнеш врвот дома, се појавува ново прашање
На почетокот на новиот милениум, постигнавме водечка позиција во својата дејност во Словенија. Тоа беше важна пресвртница, но и момент за размислување. Пред нас стоеше едноставно прашање: А што сега? Растот на домашниот пазар има свои граници. Ако сакавме долгорочна стабилност, понатамошен развој на талентите и поголема отпорност на промени, моравме да погледнеме преку границите. Интернационализацијата не е само деловна одлука – во својата суштина, таа пред сè е одлука за луѓето.
Секој нов пазар пред сè е предизвик за луѓето
При влегувањето на нови пазари, од Чешка до земјите од Југоисточна Европа, брзо сфативме дека не постојат универзални решенија. Системите и процесите што функционираат дома, во друга средина често не носат исти резултати. Но, она што функционира насекаде се луѓето. Луѓе кои ја разбираат локалната средина, градат односи и во различностите препознаваат предност, а не пречка. Затоа интернационализацијата не значи пренесување на „нашиот начин на работа“ во друга држава. Таа значи способност за приспособување кон нови околности, култури и очекувања. Токму тука клучна станува улогата на функцијата за управување со човечки ресурси.
Културата не може да се извезува
Една од најголемите грешки во меѓународниот раст е уверувањето дека организациската култура едноставно може да се пренесе од една држава во друга. Тоа не е возможно. Можно е да се создаде заедничка рамка на вредности и принципи што ќе им го покажуваат правецот на вработените. Но, за тие вредности навистина да заживеат во практиката, мора да се почитува локалната средина. Важна е и рамнотежата меѓу насоките што ги поставува матичното друштво и локалната автономија. Премногу контрола ги задушува иницијативата и иновативноста, а премалку контрола може да доведе до губење на заедничката насока.
Дигитализацијата не го намалува значењето на луѓето
Денес влегуваме во нова фаза на развој. Процесите стануваат побрзи, услугите поедноставни, а очекувањата на клиентите се повисоки од кога било. Но, едно останува непроменето: зад секое дигитално решение стои човек, а зад секое добро корисничко искуство стои тим. Затоа современата стратегија за управување со човечки ресурси мора да се заснова на одзивност, за да можеме брзо да се приспособуваме на промените, на сигурност со која се гради доверба во тимовите и на едноставност со која се отстранува непотребната комплексност.
Довербата не е вредност напишана на плакат
Кога ќе го погледнам нашиот развој од почетоците до денес, едно нешто не се променило – довербата. Но, довербата не може едноставно да се запише во стратегија или да се закачи на ѕид. Таа се создава преку секојдневното однесување на поединците: преку начинот на комуникација, преземањето одговорност и односот кон соработниците. Довербата не ја градат организациите. Ја градат луѓето.
Што значи тоа за професијата за управување со човечки ресурси денес?
Меѓународниот раст започнува со развојот на луѓето, а не со ширењето на нови пазари. Различноста не е предизвик, туку конкурентска предност. Организациската култура може да биде глобално насочена, но секогаш се создава локално. Долгорочниот успех се заснова на доверба. Дигитализацијата не го намалува значењето на меките вештини. Напротив, уште повеќе ги става во преден план. Кога денес го гледам нашето меѓународно присуство, прво не ги гледам државите или бројките. Ги гледам соработниците. Луѓе од различни средини, кои зборуваат различни јазици и размислуваат на различни начини, но ги поврзува заедничка цел: да градиме посигурна иднина. Токму затоа верувам дека најголемата конкурентска предност на секоја организација е нејзините луѓе да веруваат во она што го работат.
Тедо Ѓекановиќ е извршен директор за управување со зависните друштва на Групацијата Триглав
